Interview met Martijn van de Griendt
Martijn van de Griendt is de pop- en reportage fotograaf van Nederland. Al 15-jaar in het vak en naar eigen zeggen is reportage helemaal zijn ding. Vrij op pad gaan en betrokken zijn bij de mensen om zich heen. Hij fotografeert sinds de jaren ‘90 jongeren in de westerse samenleving en hun zoektocht naar hun eigen identiteit. Met al drie boeken op zijn naam en door zijn eigen stijl is hij een bekende fotograaf geworden in Nederland.
Geschreven door: Jessika van der Meij
Waarom ben je fotograaf geworden?
“Uit een soort van nieuwsgierigheid. Ik had de drang en behoefte om een beeld vast te zetten. En dat is een uiteindelijk een verslaving geworden.”
Hoe onderscheid je je van andere fotografen?
“Ik zit al 15 jaar in het vak en heb wel een eigen stijl ontwikkeld. Ik doe wat ik leuk vind en elke fotograaf is uniek en anders. Dus iedereen heeft eigenlijk een eigen stijl.”
Je gebruikt geen fotomodellen, heb je daar een reden voor?
“Ik ben een documentaire fotograaf en dat is een heel andere tak
van het vak. Ik ben op zoek naar hele andere modellen.”
Wat moet iemand in zich hebben om voor jouw lens te kunnen verschijnen?
“Ik spreek mensen op straat aan en kijk dan of ze fotogeniek zijn. Verder kijk ik naar de situaties die zich voordoen en pik zo de mensen eruit die interessant zijn.”
Wat moet een foto volgens jou uitstralen?
“Ook al zijn mijn foto’s heel dynamisch, er zit toch een bepaalde rust in.
Dat wil ik graag overbrengen.”
Je maakt foto’s voor ‘Oor’ (popfotografie), maar je fotografeert ook campagnes voor reclamebureau’s en voor NRC Next. Dat is een groot verschil.
Wat vind je het leukst?
“Documentaire fotografie vind ik toch wel het leukst. Dat is iets waar je helemaal zelf mee bezig bent en zelf kan uitwerken. Maar omdat ik heel erg van muziek hou is popfotografie ook iets wat ik graag doe.”
Je gaat veel op reis voor je foto’s, heb je nog een voorkeur voor een land?
“De Verenigde Staten is toch wel mijn meest favoriete land. Hier ga ik vaak naartoe doordat er grote verschillen zijn in dit land. Het is echt een fotogeniek land, oftewel een fotoland voor mij.”
Waarom zoek je je inspiratie buiten Nederland?
“Ik zoek niet perse mijn inspiratie buiten Nederland. Ik maak ook veel foto’s in Nederland. Mijn inspiratie is jongeren en dat maakt dus niet uit waar die jongeren zich bevinden, dat kan overal in de wereld zijn.“
In één boek heb je als centraal thema roken staan, waarom je interesse voor roken?
“Eigenlijk kwam dit door de rookwet die toen ingesteld werd. En ik vind het gewoon fascinerend en puur; jongeren die roken.”
Wil je met jouw foto’s de problemen van jongeren aankaarten?
“Nee, ik wil niet de problemen laten zien, maar juist laten zien dat alle jongeren overal in de wereld met dezelfde dingen bezig zijn. Zoals liefde, onzekerheid en hun uiterlijk.”
Waarom maak je meer gebruik van een analoge camera?
“Sinds één jaar maak ik wel meer gebruik van digitale camera’s, maar dat zijn meestal foto’s die ik in opdracht moet maken. Voor mijn eigen projecten gebruik ik nog wel analoog. Dit doe ik omdat ik analoge foto’s gewoon veel mooier vind. Ook ben ik opgeleid om met een analoge camera te werken.”
Op welke foto ben je het meest trots?
“Dat is moeilijk te zeggen. Meestal ben ik het trots op de foto’s die ik als laatste heb gemaakt. Zo vind ik nu de foto die ik laatst van Cocorosie (Indie-folk zanggroep, red.) heb gemaakt het mooist.”
Je maakt portretten van popartiesten achter de schermen. Waarom maak je geen foto’s tijdens hun optredens?
“Dat is toch wel een vak apart. Ik zou het op zich wel kunnen, maar vind het gewoon niet leuk om te doen. Je legt iets vast wat die persoon op dat moment doet. Je kunt het zelf niet beïnvloeden. Als ik ze fotografeer achter de schermen kan ik zelf alles bepalen. Ik kan de achtergrond veranderen, ik heb alles in de hand. Ik vind het leuk zelf dingen te bedenken.”
Hoe breng je de emotie van anderen over op een foto?
“Als ik de straat op ga dan zeg ik meestal gelijk tegen mensen: ‘niet poseren en niet lachen.’ Anders wordt het te gemaakt en krijg je foto’s waar ze hun handen over elkaar doen bijvoorbeeld. Ik wacht net zolang tot het moment en zo voorkom ik te geposeerde foto’s.”
Wat vind je van modefotografie?
“Kan heel mooi zijn, als het maar niet te gestileerd en geposeerd is. Het moet rauw en documentaireachtig zijn, zodat het spannend blijft. Modefotografen die mij interesseren zijn Terry Richardson en Rankin. Wel alleen Richardsons foto’s van vroeger, die zijn rauw en daar hou ik van.”
Wat zijn je plannen voor in de toekomst?
“Ik ben bezig met een documentaire. Daarnaast ben ik bezig met 3 fotoboeken. 1 boek zal gaan over Maria, een meisje dat ik al een tijdje volg. Verder blijf ik door gaan met mijn grootste inspiratiebron: jongeren.”
Wie zou je nog wel eens voor de camera willen hebben?
“Ik zou graag mijn twee jeugdhelden Madonna en Prince voor mijn lens willen hebben.”
Kijk voor meer informatie en voor meer werk van Martijn van de Griendt op:
www.martijnvandegriendt.nl
Nieuwe reactie plaatsen